Αυτά λέει η απορριπτική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων στο Πρωτοδικείο της Αθήνας τον Ιούλιο του 2012.

Τα τελευταία χρόνια έγιναν πολλά εν ονόματι της προστασίας και της σωτηρίας αυτής της χώρας.Το δικό μας θέμα είναι πολύ πιο απλό. Διότι όταν μπαίνεις στο ναό της αγοράς συναλλάγματος είτε από την πόρτα, είτε από το παράθυρο, ιδίως αν είναι νύκτα, πρέπει να πάρεις συγκεκριμένα μέτρα ιδίως αν σε έχουν βάλει εκεί με μακροχρόνια υποχρέωση. Διότι ο συναλλαγματικός κίνδυνος πρέπει να είναι βραχυχρόνιος για να είναι αποδεκτός. (Εκ των υστέρων τα μάθαμε αυτά).

Ήσασταν τότε σε θέση να γνωρίζετε τον τρόπο ώστε με δικά σας μέσα και δυνάμεις να ασφαλιστείτε έναντι του συναλλαγματικού κινδύνου, ή μήπως γνώριζαν οι υπάλληλοι που χορηγούσαν τα δάνεια, χρηματοπιστωτικά προϊόντα ολικής αντιστάθμισης για να σας τα προτείνουν; Μήπως τώρα γνωρίζουν;

Σε όλες τις συναλλαγές στις οποίες εμπλέκονται δύο νομίσματα π.χ. εισαγωγές- εξαγωγές, δάνεια, κ.λ.π. γεννάται συναλλαγματικός κίνδυνος. Με την αντιστάθμιση (hedging) μεταφέρεται μεγάλο μέρος του κινδύνου αυτού. Αυτός που αντισταθμίζει, σε αντίθεση με τον κερδοσκόπο, εκτελεί μια συναλλαγή στην αγορά συναλλάγματος για να καλύψει μια ανοικτή θέση του.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις π.χ. στις ΗΠΑ έχουν χαρτοφυλάκια διαρθρωμένα έτσι ώστε να εκμεταλλεύονται ενεργά την κινητικότητα στις συναλλαγματικές ισοτιμίες , τα hedged funds. Κάτι παρόμοιο κάνουν οι ανώνυμες τραπεζικές εταιρείες σε κάθε χώρα.

Αν ψάξετε στις ετήσιες οικονομικές εκθέσεις των τραπεζών θα βρείτε τα επίπεδα έκθεσης των τραπεζικών ομίλων σε συναλλαγματικό κίνδυνο, τα οποία παρακολουθούνται καθημερινά. Επίσης τα παράγωγα χρηματοοικονομικά μέσα που χρησιμοποιούν για να προστατεύσουν τα χαρτοφυλάκιά τους:

προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος (forwardcurrencyagreements)

ανταλλαγές συναλλάγματος και επιτοκίων (foreignexchangeswap)

δικαιώματα προαίρεσης συναλλάγματος και επιτοκίων κ.α.

Το περιεχόμενο των παραπάνω όρων μπορείτε να το βρείτε σε σχετικά site.

Μετά τα παραπάνω, το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι γιατί οι συστημικές τράπεζες που χορήγησαν τα μακροχρόνια δάνεια σε chf, δεν έκαναν κάτι πολύ απλό: να προσφέρουν το δάνειο με ολική (100%) ή μερική κάλυψη του συναλλαγματικού κινδύνου ως πακέτο; (για όλη τη διάρκεια της σύμβασης και για μηνιαία δόση και για κεφάλαιο ).

Βέβαια το ασφάλιστρο θα μείωνε το πρόσκαιρο όφελος του χαμηλού επιτοκίου στην καταβολή των δόσεων, αλλά θα ήταν ομπρέλα για το δανειολήπτη στη συναλλαγματική χιονοστιβάδα. Τη στιγμή μάλιστα πού τον συναλλαγματικό κίνδυνο που ανέλαβαν οι τράπεζες λόγω αυτών των δανείων, τον έχουν επαρκώς αντισταθμίσει.

Τότε όμως θα είχαν άλλα «προβλήματα»: Δεν θα μπορούσαν να κερδοσκοπούν και να επωφελούνται κατά τη μηνιαία είσπραξη της δόσης (εκτός από τους νόμιμους τόκους )και από τη διαφορά της ισοτιμίας από το 1,64 στο 1,20 περίπου. Ούτε θα είχαν για μελλοντική είσπραξη ή για διαταγή πληρωμής ένα άληκτο κεφάλαιο μεγαλύτερο από το αρχικό….

Έτσι λοιπόν επινοήθηκε η περίφημη «προστασία δόσης από μελλοντικές ανατιμήσεις» με επιβάρυνση κατά 0,20 ή 0,40 του επιτοκίου. Η Εθνική τράπεζα έμπαινε στον κόπο να σας προστατεύσει τη δόση (στο +-5% της διακύμανσης της ισοτιμίας) για 4 ή 6 χρόνια εφάπαξ από την υπογραφή της σύμβασης , η δε Εurobank σε επαναλαμβανόμενες 3 ετίες . Δεν χρειάστηκε πολλές γιατί μέσα σε 6 χρόνια φτάσαμε στον πάτο του 1,1 και 1,20 chf/€.

Σε ένα δάνειο λοιπόν 20, 25, 30 (αργότερα και 40χρόνων), κρίνεται επαρκής η ασφάλεια του κινδύνου όταν αυτή εφαρμόζεται στα 3 ή 6 χρόνια και μόνο στη δόση; Στα υπόλοιπα τι γίνεται;

Μα η ίδια η Εθνική τράπεζα δεν θέτει «ως κριτήρια που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να καταχωρήσει (προφανώς μόνο για τα ανοίγματα που αυτή έχει κάνει σε συνάλλαγμα;) ένα παράγωγο χρηματοπιστωτικό μέσο ως κατεχόμενο για σκοπούς αντιστάθμισης» τα παρακάτω:

«..να είναι άκρως αποτελεσματική ( η αντιστάθμιση) σε συνεχή βάση και με στόχο να επιτυγχάνεται ο συμψηφισμός των μεταβολών της εύλογης αξίας που απορρέουν από τον αντισταθμιζόμενο κίνδυνο σε ποσοστό μεταξύ 80% και 125% …» .Αυτό πρότεινε και στους ανυποψίαστους δανειολήπτες;

Πάμε τώρα στην Eurobank, ναυαρχίδα της μετατροπής και αναχρηματοδότησης δανείων από € σε Ελβετικό φράγκο ..απασών των τραπεζών! (Δεν είναι τυχαίο, υπήρχαν στο παρελθόν .. Ελβετικές …καταβολές ).

Δείτε το site της EUROBANK το 2007: Νέο στεγαστικό swiss: ευκαιρία κ' προστασία

Ακούστε τώρα την υπάλληλο : «… Ούτως ή άλλως σε συμφέρει , δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι, εμείς θα σε προστατεύσουμε τα 3 πρώτα χρόνια στα όρια της ισοτιμίας +-5% και μετά αν επιθυμείτε ανανεώνουμε την προστασία…». Μιλάμε πάντα για τη δόση. Παρακολουθείστε τώρα το εύρος της προστασίας:

Παίρνεις το δάνειο στις 2/04/2007 σε τρέχουσα ισοτιμία 1,64 chf/€. Επιλέγεις την 3ετή προστασία με επιβάρυνση 0,15% στο επιτόκιο.

Άρα μέσα στην 3ετία (μέχρι και τις 2/4/2010) αν η τρέχουσα ισοτιμία μειωθεί κάτω του -5% , η τράπεζα περιορίζει τη μείωση και εφαρμόζει ισοτιμία 1,558 μέχρι να λήξει η 1^η 3ετία.

Στις 2/4/2010 πηγαίνεις για ανανέωση προστασίας (2^η 3ετία) όπου ανακαλύπτεις ότι :

• η μεν επιβάρυνση του επιτοκίου είναι 0,40

• η δε ανανέωση της προστασίας του -5% θα ξεκινήσει από την τρέχουσα τιμή της ισοτιμίας στις 2/4/2010 δηλ. από το 1,38 κι όχι από την τιμή της ημέρας εκταμίευσης του δανείου , το 1,64 ,ούτε από την ισοτιμία προστασίας στη λήξη της 3ετίας το 1,558 δηλαδή.

       Άρα μέσα στην 2^η 3ετία (μέχρι και τις 2/4/2013) αν η τρέχουσα ισοτιμία μειωθεί κάτω του -5% , η τράπεζα περιορίζει τη μείωση και εφαρμόζει ισοτιμία 1,311 μέχρι να λήξει η 3ετία.

[Το 1,558 είναι η τιμή του 1,64 με μείωση -5%. Το 1,311 είναι η τιμή του 1,38 με μείωση -5%. ].

        Έχουν τα παραπάνω καμία σχέση με την εφαρμογή της Πράξης του Διοικητή της ΤτΕ 2501/31.03.2002 σχετικά με τα δάνεια σε συνάλλαγμα Kεφ. Β παρ. 2 στοιχεία x και xi , την οποία έχουν παραβιάσει :

… «Ειδικά για τις χορηγήσεις (δάνεια) θα πρέπει οι υποψήφιοι πελάτες να ενημερώνονται σχετικά με τον κίνδυνο από ενδεχόμενη διακύμανση της συναλλαγματικής ισοτιμίας στην περίπτωση δανείων σε συνάλλαγμα ή με ρήτρα συναλλάγματος (παρ. 2 στοιχ. x) και για τη δυνατότητα και το κόστος χρησιμοποίησης τεχνικών κάλυψης του κινδύνου από την ενδεχόμενη μεταβολή της συναλλαγματικής ισοτιμίας ή και των επιτοκίων (παρ. 2 στοιχ. xi) .

Για πόσο καιρό ακόμα οι τράπεζες θα αναμασούν τα περί προστασίας και θα προτάσσουν παρόμοιους «ισχυρισμούς» ενώπιον των λειτουργών της δικαιοσύνης, οι οποίοι κρίνουν με γνώμονα αποκλειστικά και μόνο τον νόμο και την συνείδησή τους.

Αντί να υπηρετούν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τον Έλληνα πολίτη, αποκομίζοντας νόμιμα κέρδη, τον αναγκάζουν να υποκλίνεται μπροστά στο διαχρονικό τραπεζικό δόγμα 'ΠΛΗΡΩΝΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ".

Υπάρχει όμως και ένα άλλο «δόγμα», αυτό της νομιμότητας και της δικαιοσύνης :

Οι τράπεζες :

• Δεν είναι πανίσχυρες και απρόσβλητες.           
  
• Δεν είναι ανίκητες στα Δικαστήρια!!